De man van 184 miljoen

Ook in een seizoen waar het qua resultaten niet al te goed gaat, is er genoeg om te bespreken. Wellicht wel juist meer dan in een seizoen waar alles op rolletjes verloopt. Zo gaat het dus ook bij de Cubs. Met op dit moment een record van 23-37 staan ze op 11 gewonnen wedstrijden van een play off plaats. Eén van de spelers waar veel over gesproken wordt is Jason Heyward. De 32-jarige outfielder staat sinds 2016 onder contract bij de Cubs en heeft in totaal 760 wedstrijden als Cubs-speler in de pocket. Waarom is hij toch een kandidaat voor gespreksonderwerp nummer één?

Daarvoor moeten we eerst terug naar het begin. Jason Heyward werd in 2007 op 17-jarige leeftijd als veertiende in de eerste ronde van de draft gekozen door de Atlanta Braves. Het duurde nog zo’n kleine drie jaar voordat hij in de Major League te bewonderen was. Op 5 april 2010 maakte hij zijn debuut voor de Braves tegen zijn latere werkgever de Cubs. In zijn eerste slagbeurt sloeg hij meteen een 3-run homerun, wat een binnenkomer was dat.

Deze goede vorm hield hij aan, waardoor hij in zijn eerste seizoen meteen werd opgeroepen om de All Stars game te spelen. Daarnaast eindigde hij op de tweede plek bij de Rookie of the Year nominaties van de National League. Hij speelde als 20-jarige in 142 wedstrijden dat seizoen en liet daarbij de volgende stats zien:
144 hits waarvan 29 tweehonkslagen en 18 homeruns
83 R
72 RBI
.849 OPS
131 OPS+
Kortom, een topseizoen.

In de vier volgende seizoenen bij de Braves speelde hij eigenlijk vrijwel altijd bovengemiddeld, maar niet meer zo goed als zijn rookieseizoen. Hij werd vanwege zijn veldspel nog wel beloond met twee Golden Gloves, maar dit was voor de Braves niet voldoende om hem te willen houden. Hij werd in het off-season tussen 2014 en 2015 getraded naar de St. Louis Cardinals. Ook in het ene seizoen in St. Louis ‘behaalde’ hij een Golden Glove en sloeg hij bovengemiddeld met een OPS+ van 117. Aan het einde van dat seizoen werd hij free agent.

Heyward was in een goede positie. Een bovengemiddelde slagman die sterk is in het veldspel en pas 26 jaar is. Er waren meer gegadigden die hem wilden inlijven, waaronder de Dodgers, de Nationals, de Cardinals, maar dus ook de Cubs. Uiteindelijk besloot hij dus naar Chicago te vertrekken. Hij tekende een contract waarmee hij in acht jaar 184 miljoen dollar zou verdienen, waarbij hij elk jaar minimaal 20 miljoen zou krijgen. Op dat moment best een prima deal voor een jonge, maar al ervaren speler. Hij had op dat moment namelijk al 848 MLB-wedstrijden gespeeld.

Nu, zo´n 6,5 jaar later zorgt dit contract ervoor dat hij een al een tijdje een hot topic is. Waarom? Hij presteert niet naar wat je zou verwachten met iemand met zo’n contract. In het eerste seizoen bij de Cubs (en dus ook het eerste seizoen sinds het grote contract) slaat hij ondergemiddeld en dat is hij, uitgezonderd twee seizoenen, blijven doen. Was het dan in de twee uitgezonderde seizoenen top? Zeker niet, in 2019 had hij een gemiddelde OPS+ van precies 100 en alleen in het verkorte-zonder-toeschouwers-coronaseizoen van 2020 had hij een bovengemiddeld OPS+ van 129. In de vier overige seizoenen en ook dit seizoen lukt het hem maar niet om aanvallend belangrijk te zijn/worden voor de Cubs. Verdedigend krijgt hij in zijn eerste twee Cubs-jaren nog een Golden Glove, maar daarna is dat ook over.

Prima, kan gebeuren zou je zeggen, dan maar traden en het met andere spelers proberen. En nu komen we bij het probleem. Door zijn grote contract en zijn jarenlange vormcrisis zit geen enkele franchise te wachten op Jason Heyward. Geen enkele club wil natuurlijk zijn contract overnemen wat eind volgend jaar pas afloopt. De Cubs hebben maar een paar opties:
Ze laten Heyward veel spelen in de hoop dat hij in een goede flow komt en daarmee zijn waarde wat opkrikt.
Ze laten hem onder contract staan, maar hij zal maar weinig spelen en houdt daarmee een plek bezet die ook door iemand anders bezet kan worden.
Ze ontslaan hem en betalen daarmee de rest van zijn contractwaarde uit.
Ze proberen hem te traden, maar blijven zijn salaris betalen (of een gedeelte ervan). Voordeel is wel dat je er wellicht nog wat voor terugkrijgt waar je wat aan hebt.

Bij alle opties kost het de Cubs veel geld, daar valt niets aan te doen. Tot nu toe hebben ze voor de eerste optie gekozen, maar naarmate de trade deadline nadert zou dat zomaar kunnen veranderen.

Is er dan niks positiefs te melden na al het gemopper en geklaag? Heeft hij dan niks goed gedaan? Natuurlijk wel. Zijn bekendste goede daad is waarschijnlijk zijn speech. We moeten daarvoor terug naar 2016. Het was game 7 van de World Series, de Chicago Cubs speelden tegen de Cleveland Indians. De Cubs verspeelden een 6-3 voorsprong en moesten met een 6-6 tussenstand naar binnen in verband met de regen. Neergeslagen kwamen de spelers de kleedkamer binnen, waarna Jason Heyward zijn kans greep en zijn teamgenoten toesprak. Het effect was verbluffend. Na een kwartier, toen de regen weer gestopt was, kwam het team met goede moed het veld weer op en wonnen uiteindelijk de wedstrijd en dus de World Series met 8-7.

En nu? Voorlopig zal Jason Heyward nog een belangrijk gespreksonderwerp zijn bij de supporters van de Cubs, maar het einde (van zijn contract) is in zicht. Hoe dat einde behaald gaat worden, zal vanzelf bekend worden. Het zou mooi zijn als hij met een positieve knaller zijn Cubs-periode kan afsluiten.